Monitorowanie gprs – Satel GPRS-T1 Instrukcja Obsługi

Strona 13

Advertising
background image

SATEL

GPRS-T1

11

Nr telefonu (SMS) – numer

telefonu GSM, za pośrednictwem którego stacja monitorująca

odbie

ra wiadomości SMS. Musi być poprzedzony numerem kierunkowym kraju (+48 dla

Polski).

Adres stacji (GPRS) – adres sieciowy

stacji monitorującej. Może zostać wprowadzony

w formie

adresu IP (4 liczby dziesiętne oddzielone kropkami) lub w postaci nazwy.

Port– n

umer portu TCP, na którym będzie odbywała się transmisja zdarzeń do stacji

monitorującej. Numer portu m

usi być zgodny z numerem portu zdefiniowanym

w

stacji monitorującej.

Klucz stacji –

w polu należy wpisać ciąg od 1 do 12 znaków alfanumerycznych (cyfry, litery

i

znaki specjalne) określających klucz, jakim kodowane będą dane przesyłane do stacji

monitorującej.

Musi być zgodny ze zdefiniowanym w stacji monitorującej dla trybu

prostego.

Klucz GPRS –

ciąg od 1 do 5 znaków alfanumerycznych identyfikujących konwerter. Musi

być zgodny ze zdefiniowanym w stacji monitorującej („Klucz ETHM/GPRS”).

Ilość prób GPRS – liczba nieudanych prób wysłania kodu zdarzenia do stacji monitorującej

przy pomocy technologii GPRS, po których konwerter podejmie próbę wysłania kodu
zd

arzenia w formie wiadomości SMS. Pole dostępne w przypadku, gdy zaznaczone

zostało pole „GPRS, SMS, gdy problem z GPRS". Można wprowadzić wartości od 1 do 16

(domyślnie: 1).

Kodowanie zaawansowane –

zaznaczenie opcji zwiększy poziom zabezpieczenia transmisji

danych przesyłanych do stacji monitorującej. Opcja wymaga konwertera SMET-256
z

oprogramowaniem w wersji 1.06 i wyższej lub kart STAM-1 PE i STAM-1 RE w wersji

3.03 i

wyższej.

Prefix SIA –

2 znaki, którymi poprzedzany będzie „Identyfikator obiektu” w przypadku

formatu SIA. Pozwala to uzyskać identyfikator składający się z 6 znaków. Programuje się

2 znaki szesnastkowe (cyfry lub litery od A do F). Wpisanie 00 oznacza, że prefiks nie

będzie dodawany. Nie zaleca się używania w prefiksie cyfry 0.

Identyfikator obiektu –

w polu należy wpisać 4 znaki (cyfry lub litery od A do F), które będą

pełniły funkcję identyfikatora:
– podczas transmisji testowych

wysyłanych przez konwerter (transmisje testowe

wysyłane przez centralę, a następnie konwertowane, mogą mieć inny identyfikator),

– podczas

zastępowania przez konwerter identyfikatora w kodzie zdarzenia (patrz: opcja

„Zastąp pobrany identyfikator”).

Nie wolno wpisać: 0000 (konwerter nie będzie wówczas wysyłał transmisji testowych do

stacji monitorującej). Nie zaleca się używania w identyfikatorze cyfry 0.

Pobierz identyfikator automatycznie –

pole należy zaznaczyć, jeżeli konwerter ma

stosować do własnych transmisji testowych identyfikator używany przez centralę. Nie

zaleca się włączania tej opcji w sytuacji, gdy centrala wykorzystuje do monitoringu kilka
identyfikatorów (w transmisji testowej konwertera zostanie zastosowany

ostatnio użyty

przez centralę identyfikator, co oznacza, że transmisje testowe konwertera mogą być

wysyłane z różnymi identyfikatorami).

Zastąp pobrany identyfikator – pole należy zaznaczyć, jeżeli konwerter po odebraniu kodu

zdarzenia od centrali alarmowej

, przed przesłaniem go do stacji monitorującej, ma w nim

zastąpić identyfikator znakami zaprogramowanymi w polu „Identyfikator obiektu”
(w przypadku formatu SIA, dodatkowo znakami zaprogramowanymi w polu „Prefiks SIA”).

Monitorowanie GPRS

TCP / IP –

jeżeli pole zostanie wybrane, konwerter będzie przesyłał kody zdarzeń do stacji

monitorującej przy pomocy protokołu TCP.

UDP –

jeżeli pole zostanie wybrane, kody zdarzeń będą przesyłane do stacji monitorującej

przez konwerter przy pomocy

protokołu UDP.

Advertising